Dag 6

Vanmorgen zijn we bij Isa gaan knuffelen met de katten uit het animal rescue center. Isa doet daar vrijwilligerswerk op vrijdagochtenden. Op een van de katten is Isa verliefd geworden en ze overweegt haar mee naar huis te nemen. We mochten haar vandaag al knuffelen. Ze is een echte knuffelaar, ik snap wel dat je verliefd op haar wordt. 
 

Daarna zijn we naar de ezelopvang gegaan.

In de 17 de eeuw zijn de ezels door de Spanjaarden meegenomen naar Bonaire. Ze waren hier om het zware werk te doen. Toen in 1950 de auto’s kwamen, waren de ezels niet meer nodig en werden ze aan hun lot over gelaten. Vanaf die tijd leven ze op het gehele eiland. Naast de ruim 820 ezels in de Donkey Sanctuary Bonaire en de 200 ezels die rondhuppelen in het Washington Slagbaai National Park (WSNP) leven er volgens de laatste telling door de overheid ruim 1100 ezels vrij op Bonaire. Deze ezels komen in onveilige en ongewenste situaties terecht. Denk hierbij aan auto-ongelukken of aan ezels bij die  mensen in de tuin hun planten op staan te eten. De ezelopvang is een aantal jaren geleden begonnen met het steriliseren van de mannetjes ezels die vrij rond lopen om zo de hoeveelheid  ezels terug te dringen. Dit is door de overheid gestopt omdat men de ezels bij Bonaire vinden horen en passen. Hierdoor loopt nu de populatie weer op.

Wat was het leuk bij de ezeltjes, ze waren niet bang en kwamen knuffelen bij de auto. Bij de uitkijktoren mochten we de ezels voeren. Kiki wilde een specifieke ezel voeren, dat was een grappige uitdaging. Uiteindelijk ging er een ezel vandoor met het bakje en moest Kiki deze weer gaan afpakken. Na een hele ronde over het terrein zijn we bij de jonge en zieke ezels gaan kijken. Er was een ezel van 7 weken oud, geboren in de opvang, en een ezel van 8 maanden die er pas 2 weken was en al die tijd alleen is geweest zonder moeder. Deze ezel kreeg zondevoeding omdat ze aan moet sterken en was net zo groot als de 7 weken oude ezel. 
Om de ezelopvang te steunen kun je een ezel adopteren. Dat hebben we gedaan. We hebben Esther geadopteerd, dat was de knuffel ezel van Kiki. We nemen haar niet mee naar huis. Ze blijft hier wonen en wij worden op de hoogte gehouden van hoe het met haar gaat. 

Omdat we nog geen schildpadden hadden gezien zijn we nog een poging gaan wagen bij de zoutpannen. Laatste poging moet lukken dachten we. Na een half uur snorkelen hebben we het opgegeven. Jammer! Aan de kant vroeg een jonge vrouw aan mij of we schildpadden hadden gezien. We moesten haar teleurstellen, maar het meisje naast ons had ze wel gezien en ze zwommen nu bij de snorkelaars in het water. We zijn snel  het  water ingegaan en hebben met een kleine schildpad meegezwommen. Dat was even mazzel! 

in de avond zijn Isa en ik tapa’s gaan eten en René en Kiki op een ander terras met z’n tweetjes. Dat was fijn! Als afsluiting van de dag nog een drankje en toen weer lekker in bed bij de airco.  Het heeft veel geregend vandaag en daardoor was het erg plakkerig en benauwd. Dat het zo bewolkt was wel fijn voor mijn verbrande voeten van de dag ervoor in de kano.